NAVO provoceert Rusland maar weer eens

Het begint met cyberaanvallen waarbij wordt toegewerkt naar een escalatie van gebeurtenissen: met een oefening op hoog niveau simuleert de NAVO een aanval van een vijandige grootmacht met kernwapens (bedoeld wordt: Rusland) en de militaire reactie van de NAVO hierop. Stratego voor gevorderden, met een tegenstander die 10 zetten vooruit kan denken bij schaken. Wat zou hier nu mis kunnen gaan?

Volgende week speelt de NAVO een Russische aanval op een partner-lidstaat na en willen zij de militaire reactie van het Bondgenootschap simuleren. Hiertoe start op 9 mei een zesdaagse grootschalige oefening in het NAVO-hoofdkwartier en de ministeries van defensie van de lidstaten.

Dat valt te lezen in een artikel van het Duitse Der Spiegel (link hier).

Bovenal moet de manoeuvre ervoor zorgen dat de NAVO snel politieke beslissingen kan nemen en in een echte noodsituatie kan handelen. De zogenaamde "crisisbeheersingsoefening" (kortweg CMX) is meer dan routineus. Maandenlang is er door militaire en NAVO-functionarissen gewerkt aan de voorbereidingen.

Alle gegevens worden geclassificeerd als "NATO SECRET", omdat de NAVO-Raad en het militaire apparaat alle stappen van een oorlogsscenario zullen uitvoeren, van de verklaring van de Alliantie op grond van Artikel 5 tot en met de planning van de militaire reactie van de NAVO op de aanval. Het is de 22e soortgelijke oefening sinds de oprichting van het Bondgenootschap. Bovenal moeten de politieke besluitvormingsprocessen van de NAVO worden geëvalueerd in de CMX19. De planners hebben daarom een ​​scenario ontworpen dat een mogelijke agressie van Rusland tegen de NAVO in verschillende stadia schetst. Dus de Alliantie wil - als we de weinig beschikbare informatie lezen - de eigen interne mechanismen testen.

In realistische sessies, blijkt uit het schema, adviseert de NAVO-Raad in Brussel dagelijks over de reacties van het Bondgenootschap. In het oefenscenario wordt Rusland niet bij naam genoemd als aanvaller. Diplomatieke clausules spreken alleen over een agressieve kracht die centraal Europa aanvalt en kernwapens bezit. Je zou je dan ook afvragen welk ander land er in dit scenario de hoofdrol van vijand kan spelen.....

We lezen in het artikel van Der Spiegel de volgende alinea:

In het bijzonder moeten de politieke besluitvormingsprocessen van de NAVO worden geëvalueerd in de CMX19. De planners hebben daarom een script ontworpen dat een mogelijke agressie van Rusland tegen de NAVO in verschillende stadia schetst. Dus de alliantie wil testen of de interne mechanismen goed verankerd zijn.

Het gaat dus over een manoeuvre waarbij geen schot wordt afgevuurd en geen soldaat de handen vuil maakt. Alleen de leiders en de ministeries van defensie van de NAVO-lidstaten trainen. Opnieuw Der Spiegel:

Volgens het scenario begint de gesimuleerde aanval volgens een zogenaamd hybride patroon: allereerst worden cyberaanvallen op NAVO-partners in het noorden van de alliantie gedetecteerd. Dan, in tegenstelling tot de annexatie van de Krim, infiltreren onofficiëel militaire eenheden de lidstaten. Na een eerste raadpleging van de NAVO-Raad op grond van Artikel 4 van de alliantie, zou dan de situatie moeten worden afgekondigd overeenkomstig Artikel vijf. Vervolgens verdedigt het Bondgenootschap de partner (...) Bij eerdere oefeningen werd de militaire reactie achterwege gelaten na de verklaring van het Bondgenootschap, maar nu moet het Militair Comité van de NAVO daarover adviseren.

En om lezers die kritiek hebben op de NAVO gerust te stellen, valt het volgende te lezen:

Een virtueel gebruik van nucleaire wapens was echter van tevoren uitgesloten.

Een geruststellende gedachte, maar bij de staven van de NAVO hoeven ze zich niet druk te maken over de inzet van kernwapens. Die beslissing ligt niet bij hen, maar wordt in Washington genomen.

Deze oefening is in eerste instantie natuurlijk absoluut noodzakelijk om de steeds hogere uitgaven voor de defensie-industrie te rechtvaardigen. Het gaat helemaal niet om een echte bedreiging, maar om een voorwendsel om telkens weer fondsen vrij te maken voor het militair industrieel complex die van deze logica profiteert.

De NAVO maakt zich zorgen over haar voortbestaan - door een kritische Trump in haar nek. Mocht de Russische Federatie worden geëlimineerd als een "echte" tegenstander, dan zou de NAVO haar inspanningen op het gebied van bewapening ook enorm moeten verminderen. Maar als dat gebeurt dan zouden de winsten van de defensie-industrie extreem verminderen. Wi de (super)rijke elite, als eigenaars of aandeelhouders van defensiebedrijven, dat? Natuurlijk niet. Dat is de reden waarom de NAVO een vijand nodig heeft en grootschalige maniupulatie en proprganda toepast om de bevolking te laten geloven dat Rusland onze landen bedreigt, zodat we dus  moeten blijven upgraden. En zo blijft de wapenwedloop in stand. Het is een groot schandaal.

Zolang politici hiermee door gaan en het publiek dom gehouden wordt, verandert er niets. Nooit. Van de zijde van de Russen zijn er diverse malen constructieve voorstellen gedaan. Maar de Russen zijn met de onderhandelingen met het Westen ten tijde van Gorbatsjov door datzelfde Westen bedrogen. De Verenigde Staten beloofden de Russen - in ruil voor de hereniging van de twee Duitslanden - dat de NAVO niet naar hte oosten zou uitbreiden. Sinds 1999 is het Westen zo'n 1.000 kilometer oostwaarts opgerukt en nu staan ze bij Poetin op de stoep - en Rusland maar beschuldigen van agressiviteit.

Denk even goed na over de (rand)verschijnselen in geval van een eventuele oorlog tussen Rusland en Europa. Zou het niet zo zijn dat een Russische militaire aanval in West-Europa (zelfs met "slechts" conventionele wapens) zou resulteren in de decennia-lange vernietiging van functionerende infra-structuren, terwijl Rusland nauwelijks een "overwonnen" West-Europa kan beheren - het is hoogstwaarschijnlijk ook niet in het belang van Rusland. En wat betreft naar verluidt Russische cyberaanvallen (los van het feit dat de Amerikanen, Chinezen, eigenlijk elk land zich hiermee bezighoudt) - hier is een overeenkomstige bescherming mogelijk. Het hoeft niet eens duur te zijn: belangrijke IT-systemen of "kritieke apparatuur" (bijv. waterzuiveringsinstallaties of electriciteitscentrales) niet aan het internet hangen, maar stand-alone laten draaien). Overigens, als Rusland West-Europa aanvalt, wie (in de rest van de wereld) zal dan nog Russisch aardgas kopen? En is de meest effectieve aanval op West-Europa door Rusland niet het gemakkelijkst uit te voeren door de gastoevoer in een koude winter stil te leggen?

Haten onze politici ons eigen westerse bestaan zó veel of zijn ze zó stom dat we opnieuw middels een nieuwe oorlog naar de slachtbank worden geleid zodat een handjevol hebzuchtige sociopaten nog rijker kunnen worden?! Ouders moeten hun kinderen eindelijk vertellen wat hun toekomst echt concreet bedreigt - wat meer CO2 is het zeker niet.

Dankzij de gekozen en ongekozen machthebbers van de Europese Unie komt vandaag de dag niet de dreiging uit het Oosten, maar uit het Zuiden. De grenzen staan nog altijd wagenwijd open, al jarenlang zonder dat Brussel daar ook maar iets aan gedaan heeft,

Elk leger en elke alliantie moet zowel zijn soldaten als zijn staf laten oefenen, trainen en testen. Dat hoort gewoon, maar zou het ook kunnen zijn dat Rusland het gevoel krijgt geprovoceerd te worden?

Het begint namelijk met de datum die men gekozen heeft. Op 9 mei, het begin van de oefening, viert Rusland een van zijn belangrijkste feestdagen: de dag van de overwinning op nazi-Duitsland. Deze feestdag is ook een trauma, want Rusland heeft meer dan 25 miljoen slachtoffers geteld in de oorlog, daarom is deze datum in Rusland nog steeds één van de belangrijkste dagen in het jaar.

Een oorlog voeren tegen Rusland op zo'n dag is een heel duidelijke westerse provocatie tegen Rusland. Als de NAVO oprecht geïnteresseerd was in ontspanning, dan had ze de manoeuvre twee weken eerder of later kunnen uitvoeren: zulke dingen zijn geen toeval in de internationale politiek, maar doelbewust geplande provocaties.

Het is dit doelbewuste beleid van speldenprikken-provocatie dat de NAVO jegens Rusland nastreeft. En de vraag rijst waarom Duitsland, dat anders altijd de nadruk legt op zijn verantwoordelijkheid voor het Nazi-verleden, op deze dag deelneemt aan een oorlogsspel tegen Rusland.

Wat moet men in Rusland denken nu Duitsland een slordige 100 kilometer uit St. Petersburg soldaten heeft gestationeerd, het bevel voert over de Zwarte Zee Vloot van de NAVO tegen Rusland, en op de Russische gedenkdag van de Tweede Wereldoorlog een nieuwe oorlog tegen Rusland uitvoert?

We bevinden ons in een alarmerende situatie: er wordt grof meer geld uitgegeven voor bewapening, (nucleaire) wapenbeheersingsverdragen zijn stopgezet, contacten tussen de legers aan beide zijden zijn schaars, militaire manoeuvres aan beide kanten gaan om oorlogsscenario's en het politieke klimaat is nog nooit zo ijzig geweest. Kortom, we zitten midden in een escalatiespiraal en een klassieke veiligheidscrisis. We worden met opzet in een Derde Wereldoorlog gerommeld, maar daarbij één lichtpuntje voor politici: oorlog is het beproefde recept voor het oplossen van financiële crises, en vergis u niet: we zitten nu in een financiële rampsituatie die zijn weerga niet kent (hierover schrijven wij regelmatig).

De NAVO is geëvolueerd van een louter defensieve alliantie naar een agressieve macht onder het bevel van de Verenigde Staten. Als we zien hoe ziekelijk de VS reageert op een mogelijke vorm van inmenging van Rusland in de verkiezingscampagne (terwijl de Amerikanen niets anders doen - zie Venezuela), dan kun je op zijn minst de Russische paranoia begrijpen, zelfs als je overdrijft.
De VS: een wereldmacht in verval, die haar leidinggevende positie in de wereld niet uit handen wil geven. Daarvoor is het zelfs bereid oorlog te gaan voeren tegen Rusland. Maar dan wel vèr weg van huis, op Europees grondgebied.

Afdrukken Doorsturen