EU-soldaten in Oekraïne? Von der Leyen beslist eenzijdig – zonder mandaat

Ursula von der Leyen is van plan Europese soldaten naar Oekraïne te sturen. Terwijl de oorlog voortduurt, neemt ze beslissingen over miljarden en troepen – zonder parlement, zonder toezicht. En wat te denken van de 'hybride aanval' op haar vlucht?






Even goed opletten: de Duitsche führerin van de Europese Commissie Ursula von der Leyen heeft een plan: ze wil de oorlog in Oekraïne oplossen. Ze legde zondag aan de Financial Times (FT) uit hoe ze dit wil bereiken. Maar de vraag blijft: namens wie spreekt von der Leyen eigenlijk?

Hoewel het conflict een kritiek punt heeft bereikt en een einde ver weg lijkt, schetst de EU-führeriin al het scenario voor de komende jaren. Er is onder andere een "duidelijke routekaart" voor de mogelijke inzet van Europese troepen in Oekraïne, aldus het rapport. "President Trump heeft ons verzekerd dat er een Amerikaanse aanwezigheid zal zijn als onderdeel van de waarborgen", aldus Von der Leyen.

De troepenmacht zal naar verwachting potentieel tienduizenden door Europa geleide troepen omvatten, ondersteund door de Verenigde Staten – inclusief commando- en controlesystemen en inlichtingen- en surveillancemiddelen. Deze overeenkomst werd vorige maand bereikt tijdens een ontmoeting tussen de Amerikaanse president Donald Trump, de Oekraïense president Volodymyr Zelensky en vooraanstaande Europese regeringsleiders.

Natuurlijk vereist de inzet van militairen altijd de politieke beslissing van het betreffende land, aangezien de inzet van troepen één van de "belangrijkste soevereine beslissingen" is die een natie kan nemen, aldus Von der Leyen. "Maar het gevoel van urgentie is zeer sterk", benadrukte ze, waarmee ze nogmaals het centrale thema van de EU-communicatie benadrukte: de noodtoestand. Van het coronavirus tot oorlogstijd: de Russen worden afgeschilderd als een virus dat bestreden moet worden.

Besluiten moeten snel worden genomen, zo mogelijk zonder langdurige debatten in het Brusselse nepparlement, want dat kost tijd. Eind mei keurden de 27 EU-lidstaten het door de Europese Commissie voorgestelde 'Defensie'-fonds goed – een leningenprogramma ter waarde van meer dan € 150 miljard voor de financiering van defensiematerieel.

Het Europees nepparlement was niet bij deze beslissing betrokken, omdat de Europese Commissie zich baseerde op artikel 122 van het EU-Verdrag. Deze bepaling maakt maatregelen zonder parlementaire betrokkenheid mogelijk in noodsituaties, bijvoorbeeld om ernstige bevoorradingscrises te voorkomen. De Commissie Juridische Zaken van het nepparlement besloot vervolgens unaniem een ​​beroep tot nietigverklaring in te stellen bij het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU).

Vanwege haar gecentraliseerde leiderschapsstijl en gebrek aan transparantie bij de inkoop van 1,8 miljard doses van het Pfizer COVID-19-vaccin, met een totale waarde van € 35 miljard, kreeg Von der Leyen begin juli zelfs te maken met een motie van wantrouwen, die ze zoals verwacht overleefde. De kritiek groeit, maar Von der Leyen heeft nog steeds de vrije hand.

Führerin Ursula bepaalt hoe het geld van de Europese belastingbetaler wordt besteed en geeft vorm aan het buitenlands beleid. Zij mist democratische legitimiteit voor deze taken; ze is in ieder geval niet rechtstreeks gekozen door de EU-burgers. Het Europees nepparlement, de enige rechtstreeks gekozen instelling (maar die toch al weinig in de gesubsidieerde melk te brokkelen heeft, wordt daardoor bewust ondermijnd.

In een interview met de Financial Times kondigde Von der Leyen ook nieuwe financieringsbronnen aan om "een duurzame financiering van de Oekraïense strijdkrachten te garanderen als veiligheidsgarantie". Volgens haar moeten de bestaande miljarden euro's aan EU-financiering naar Oekraïne ook in vredestijd worden voortgezet, wat betekent dat "er een extra betaling [...] beschikbaar moet worden gesteld voor de Oekraïense strijdkrachten".

Von der Leyen benadrukte de "cruciale rol" van de Europese Commissie om lidstaten in staat te stellen "de defensieopbouw te financieren". Eén ding is duidelijk: zelfs een langverwachte vrede in Oekraïne zou de door de Europese Commissie besloten en bevorderde militaire opbouw niet kunnen tegenhouden.

Het Oude Continent verkeert in een staat van oorlog. De inzet van troepen, zelfs als ze als "vredeshandhavers" worden aangemerkt, leidt tot verdeeldheid. Vooral de Italiaanse premier Giorgia Meloni heeft de voorstellen van de "Coalitie van de Bereidwilligen" herhaaldelijk afgewezen – Poetin zou sowieso geen NAVO-soldaten aan de Russische grens accepteren. En toch vormt Von der Leyen de EU naar haar eigen goeddunken.

Ze reist naar Washington, belooft 750 miljard euro aan investeringen van EU-lidstaten in Amerikaanse energie in het handelsconflict met de VS en neemt samen met andere Europese staatshoofden deel aan de Oekraïne-top in het Witte Huis. Maar ze vertegenwoordigt geen land, geen continent.

Dus, namens wie spreekt von der Leyen in haar zalmroze jasje wanneer ze miljarden belooft en de troepeninzet presenteert als reeds besloten? Eén ding is duidelijk: beslissingen over oorlog en geld worden in Brussel genomen – zonder parlement, zonder toezicht – terwijl de toekomst van Europa aan een zijden draadje hangt.

Ondertussen draait het westerse propaganda-apparaat op volle toeren. In de mainstream media verscheen een bericht over een vlucht die Von der Leyen 'bedreigde':


Rutte gooit van alles op één hoop: hij spreekt van een ‘hybride aanval’, een moordpoging tegen CEO Armin Papperger van Rheinmetall in een Navo-land en een aanval op de nationale zorginstelling in het Verenigd Koninkrijk. En alles wijst natuurlijk richting Rusland....

Maar is het ook zo? We kijken naar wat de site Flightradar24 ons kan vertellen over de vlucht van Von der Leyen:

Dit is wat Flightradar24 uit haar gegevens kan opmaken.
* De vlucht zou 1 uur en 48 minuten duren. Het duurde 1 uur en 57 minuten.
* De transponder van het vliegtuig meldde een goede GPS-signaalkwaliteit van start tot landing.


De vraag kan natuurlijk ook gesteld worden of een GPS-storingssysteem slechts één vliegtuig kan treffen, terwijl andere vliegtuigen in de omgeving er geen last van hebben.....

Tot slot nog even iets over wat we in de Britse The Times lazen. The Times besteedde onlangs aandacht aan de invloedrijke Oekraïense opiniemaker Sternenko en portretteerde hem op een verbloemde manier. Sternenko was ooit de leider van de Rechtse Sector op het Maidan en tevens een leidende figuur in het bloedbad in Odessa. Hij presenteerde zichzelf tegenover The Times als een humanist. Tegenwoordig wordt Sternenko beschouwd als een 'activist' die van zijn land houdt en in die zin een nationalist is. Hij heeft een zeer gewaardeerd YouTube-kanaal.

In de Times besprak Sternenko ook de vooruitzichten op oorlog of een mogelijke oplossing met Rusland: "Als (president) Zelensky zelfs maar één stuk onoverwonnen gebied zou opgeven, zou hij een lijk zijn, zowel politiek als fysiek. Dat zou een bom zijn onder onze soevereiniteit. Mensen zouden dat nooit accepteren."

Daar was het weer, een directe doodsbedreiging aan het adres van Zelensky. Oekraïense nationalisten gebruiken deze dreiging al sinds 2019 met succes om hun politieke belangen te behartigen. Alleen tijdens de mislukte onderhandelingen in Istanbul waren er geen meldingen van dergelijke dreigementen. Misschien waren ze destijds niet nodig. Uiteindelijk 'stelde' het Westen Zelensky gerust.

In september 2022 vaardigde Zelensky een decreet uit dat onderhandelingen met een door Poetin geleid Rusland verbood. Dit decreet is nooit ingetrokken. We kunnen ons hier dus elke discussie besparen over de vraag of Poetin wel of niet wil onderhandelen. De Oekraïense juridische situatie is duidelijk: Zelensky mag Poetin ontmoeten, maar hij mag niet onderhandelen. Anders moet Zelensky op zijn hoede zijn voor zijn eigen volk. Ze zijn gevaarlijk.

"Technische" kwesties zoals de uitwisseling van gevangenen, de repatriëring van gesneuvelde soldaten of de repatriëring van Oekraïense kinderen vallen blijkbaar niet onder het decreet. Ze zijn echter ook in het belang van Oekraïne. Daarom is er tijdens de gesprekken in Istanbul 2025 ook op deze punten vooruitgang geboekt. Waar het fundamenteler wordt, is de situatie anders.

Sternenko zei tegen de Times: "Uiteindelijk zal er maar één winnaar zijn: Rusland of Oekraïne. Als het Russische rijk in zijn huidige vorm blijft bestaan, zal het altijd willen uitbreiden. Een compromis is onmogelijk. De strijd zal eeuwig duren totdat Rusland zich uit Oekraïne terugtrekt."
Sternenko's visie op de situatie en het huidige beleid van de EU, of liever gezegd van de meerderheid van haar lidstaten, liggen niet zo ver uit elkaar. Een voortdurende strijd met de vijand, tot aan de nederlaag van Rusland...

Geen offer is te klein, niet voor Oekraïne en niet voor de Europese Commissie, zelfs niet als het het einde van de wereld betekent.











[Alle links, bronnen, documenten en meer informatie uitsluitend voor abonnee's]



[2 september 2025]

 

Afdrukken Doorsturen